donderdag 21 sept 2017
Afdrukken
PDF
 
SOLTA.

Solta, een eiland in de centrale Dalmatische archipel, ten westen van het eiland Brac, gescheiden van het vaste land door het kanaal van Split, van de Drvenik eilanden door het kanaal van Solta, en van het eiland Bracbij door de straat van Split.

Solta Stomorska

Het oudste bewijs van leven op Solta dateert uit het stenen tijdperk. Het eiland werd bewoond door de Illyriërs, in het bijzonder door leden van hun stam Delmati. De hele kust regio, van wat nu Kroatië is, noemde Dalmatia toen de Romeinen het veroverden in het begin van het millennium. De Romeinse naam voor Solta was Solenta, het eiland van de zon. Verschillende archeologische plaatsen op het eiland verwijzen naar de vroegere aanwezigheid van Romeinen, incluis de overblijfselen van de visserij van de Romeinse keizer Diocletianus. Kroaten vielen Romeinse provincies in de 6de eeuw binnen.

In de 7de eeuw veroverden ze Salona (Solin, toen de hoofdstad van Dalmatië). De mensen ontvluchtte Salona en vestigden zich op de eilanden Solta, Brac, Hvar, Vis en Korcula. Mensen uit Salona werden echter het leven op de eilanden, waar de grond arm en water schaars was, beu. Ze wilden terug gaan naar hun huizen. Tot de 15de eeuw werd Dalmatië geregeerd door het Byzantijnse rijk, de Kroatische staat en de Venetiaanse republiek. De bezetting van de Dalmatische kust door de Venetiaanse republiek schaadde Solta niet veel. Terwijl Split, met zijn lokale adel en rijke inwoners, zijn politieke en economische vrijheid beknot zag, wijzigde Solta slechts zijn bestuurders maar behield zijn koloniale status. Ongeveer 40 jaar nadat Venetië zijn bewind vestigde in Dalmatië, werd Bosnië verslagen door het Ottomaanse rijk. Het was de start van een woelige periode. Nadat de Ottomanen Klis in namen, plunderden zij regelmatig de Dalmatische kust via de strategische weg boven Split. Gedurende de volgende jaren stapten vele mensen uit Solta in het Venetiaanse leger en vochten mee tegen de Ottomanen.
Dat zelfde moment bracht Ivan Alberti, een edele uit Split, Uskoks naar een baai in Solta, Senjska. Uskoks waren rebellen uit de stad Senj die vochten tegen de Venetianen en Ottomanen. In 1596 konden Uskoks uit Solta Klis bevrijden.
Van 1797 tot 1813 werden de Dalmatische eilanden bezet door Oostenrijk, Napoleons' leger en zelfs Rusland. In 1813 herwon Oostenrijk de controle over Dalmatië. Wegens de revolutionaire bewegingen in Europa in 1848, werd het koloniaal systeem in de meeste Oostenrijkse provincies afgeschaft. Dit was echter niet het geval in Dalmatië. De voortzetting van de feodale relatie tussen Split en Solta zorgde voor onrust. De autonomie van Solta in het graafschap Split werd enkele malen afgeschaft. In 1870 besloot de administratie van Solta dat het land toebehoorde aan de inwoners van Solta en niet aan het graafschap. De inwoners vochten dit aan voor de rechtbank maar verloren na drie jaar strijd en bleven zo de kolonie van Split.

Van het begin van de 20ste eeuw tot voorbij de 2de WO werd Solta gedeeltelijk geïsoleerd. Landbouw was de voorname activiteit. Buiten wijn en olijfolie productie, plantten de eilandbewoners soorten fruit en rozemarijn. Visserij was een bijkomende bron van inkomen. Tussen de wereld oorlogen hebben de boeren, coöperaties opgericht om hun activiteiten te beschermen en te verbeteren.



solta grohote st jepan church



solta necujam st petar church

solta Grohote

Solta Stomorska

Main Menu

Huur een wagen

Accommodaties

Accommodatie zoeken

Login Form