zondag 23 juli 2017
Afdrukken
PDF
 
ROVINJ

Rovinj is één van de meest pittoreske Mediterrane steden. Van boven op de klokkentoren, boven het dak van de kerk zie je een unieke mengeling van prachtige natuur en vele historische monumenten.
De stad bevat een schat aan culturele en historische monumenten zoals een 13de eeuws Romaans heptagonaal doopkapel, een barokke parochiekerk van St. Euphemia (1736), de kerk van Sint Franciscus en het Franciscaans klooster daterend uit de 18de eeuw, een barok stadhuis dat een eeuw geleden gebouwd is en versierd is door de symbolische stadsklok, het Stedelijk Museum, de plaatselijke politierechtbank, de stadsmuren met de beroemde Balbi’s Gate en nog veel meer.

Deze mooie stad en haven aan de westkust van Istrië, is één van de bekendste en aantrekkelijkste toeristische bestemmingen in Istrië. Het oude deel van de stad ligt op een klein schiereiland en heeft twee toegangspoorten. De kustlijn is zeer ingesprongen. Het Rode eiland en het eiland Katarina herbergen een grote verscheidenheid aan vegetatie en men vindt er prachtige stranden.

Rovinj ontstond in de late oudheid op een klein eiland nabij de kust. Historische bronnen vermelden de stad voor het eerst in de 8ste eeuw onder de naam Ruvigno. Ruvigno was het karakteristieke voorbeeld van de stedelijke agglomeratie van het mediterrane type. De stad was reeds versterkt in de Middeleeuwen met een dubbele omwallingwand. In de 17de eeuw groeide de stad verder door tot zelfs achter de muren. In 1763 werd het kleine eiland verbonden met het vasteland.

DE GESCHIEDENIS VAN ROVINJ

Volgens archeologische ontdekkingen werd het gebied rondom Rovinj tijdens de prehistorische periode bewoond door de Histri stam. De eerste neergeschreven bewijzen betreffende het bestaan van Rovinj dateren uit de 3de tot 5de eeuw na Christus en werden teruggevonden in “Cosmographia” geschreven door de Anoniem uit Ravine. Rovinj was reeds een Illyrische nederzetting voordat ze overwonnen werden door de Romeinen. De Romeinen noemden de stad Arupiunum of Bergen Rubineus, en later Ruginium en Ruvinium. Rovinj dat op een eiland vlak bij de kust gebouwd was, werd in 1763 verbonden met het vasteland door het opvullen van het kanaal.
Rovinj werd geregeerd door het Romeinse Rijk tot de 5de eeuw. Het Romeinse Rijk stortte in elkaar waarna de Ostrogoten, Byzantijnen en Hunnen het huidige Kroatië binnenvielen. Na de val van Byzantium in het jaar 788 viel Istrië in handen van de Franken en daarna nam de Republiek van Venetië de controle over. Tijdens het heerschap van Venetië van 1283 tot 1797 was Rovinj één van de belangrijkste steden van Istrië. De stad werd versterkt met twee rijen muren en met drie stadspoorten. De overgebleven stadsmuren in de stad dateren uit deze periode. Dicht bij de dijk vind je de oude stadspoort Balbi’s Arch, daterend uit 1680, en een laat-renaissance klokkentoren. De stad verkreeg haar statuten in 1531.
Rovinj werd onder het bewind van de Venetiaanse Republiek een belangrijk centrum voor de visserij, scheepsbouw en nautiek. Na de val van de Venetiaanse Republiek viel de stad in handen van Oostenrijk. Nadien regeerde Napoleon voor een korte periode over de stad.
In 1813 kwam Oostenrijk terug aan de macht. Tijdens deze periode groeide de plaatselijke cement-, tabaks-, was-, sardine- en glasindustrie zeer sterke. Ook werd een ziekenhuis en een maritiem biologisch instituut gebouwd. In 1918 viel de stad in handen van het fascistische Italië en aan het einde van de 2de Wereldoorlog werd Rovinj door werd De Duitsers bezet.
In de tweede helft van de 20ste eeuw werd Rovinj een deel van de Socialistische-federale Republiek Joegoslavië en in het begin van de jaren 90 werd Rovinj uiteindelijk een deel van de Republiek Kroatië.

SIGHTSEEING

De kerk van St. Eufemia - Rovinj
Op 13 juli 1800 dreef er mysterieus een marmeren doodskist met het lichaam van St. Euphemia naar de kust van Rovinj. Sindsdien werd Rovinj gelinkt aan deze jonge christelijke martelares. St. Euphemia werd dan ook de patroonheilige van de stad.
De hoge campanile van de kerk is moeilijk weg te denken uit de skyline van Rovinj. Het standbeeld dat tijdens de avonden verlicht wordt, bovenop de toren, lijkt de daken onder zich te bewaken. Het koperen beeld verandert van richting door de wind. De lange geschiedenis van de stad zou een heel ander beeld hebben gehad zonder de traditionele toewijding aan St. Euphemia.
De kerk werd gebouwd in het begin van de 18de eeuw. De gevel in Venetiaanse barokstijl werd in het midden van de 19de eeuw toegevoegd.


Zlatni Rt Forest Park
Samen met Trsteno park in Dubrovnik is Zatni rt één van de belangrijkste parken aan de Kroatische kant van de Adriatische Zee. Bovenop de duizenden inheemse planten, zoals de bossen van steeneiken en Alpijnse dennen, komen hier ook vele uitheemse planten voor zoals ceder, pijnbomen en sommige cipres soorten.

Limska Draga Fjord
De Lim baai en Lim vallei vertonen speciale geografische kenmerken. Ze zijn gelegen nabij Rovinj en Vrsar aan de westkust van Istrië. De naam “Lim” komt van het Latijnse “limes”, wat betekent limiet. Het verwijst naar de positie van de landvorm op de grens van twee Romeinse provincies. De Lim-vallei (Limska Draga of Limska dolina) is de 35 km lange vallei van de rivier Pazinčica. De vallei gaat over in de Lim baai (Limski zaljev), een 10 kilometer lange estuaria. Deze baai wordt voornamelijk Limski Fjord of Lim fjord genoemd. Omwille van zijn smalle breedte staat het ook nog bekend als Limski kanal.
Deze overstroomde karst canyon toont de klimatologische veranderingen en de geologische evolutie van Istrië aan. Met haar smaragdgroene water en gevarieerde vegetatie is dit een van de mooiste fjorden aan de Adriatische Zee.


De stadswallen en poorten - Rovinj
Reeds in de 7de eeuw was Rovinj al omgeven door stadsmuren. De muren werden versterkt door de bouw van de torens. De oude stad had zeven poorten. Drie van hen zijn vandaag nog steeds aanwezig: de Sint-Benedictus Poort, de Portico en de Heilige Kruis Poort. De barokke rondboog genaamd Balbijev Luk, die tegenwoordig dienst doet als ingang van de oude stad, werd gebouwd op de plaats waar de voormalige buitenste poort stond in de 17de eeuw.

Franciscanen Klooster - Rovinj

Zowel de kerk als het klooster werd gebouwd in het begin van de 18de eeuw. Dit barokke gebouw bevat een rijke bibliotheek en een boeiend museum met heilige artefacten. Het is gelegen in De Amicis Straat.

De Doopvont van de heilige geest - Rovinj
De doopvont is gebouwd in de vorm heptagonale vorm en is het oudste overblijfsel gelegen op het Lokva Plein. De Romaanse kerk uit de 13de eeuw is erg interessant omwille van het gedetailleerde beeldhouwwerk van de transenna (een marmeren hekwerk) dat scènes van Golgotha uitbeeldt.

Het kasteel op het eiland St. Andrija - Rovinj
Dit Benedictijns klooster is opgericht in de 6de eeuw. Het klooster werd uitgebreid in de 15de eeuw door de Franciscanen en werd gerenoveerd aan het einde van de 19de eeuw door baron Hutterodt. Het kasteel is vandaag een hotel.

De Palud Marsh
In de kleine ronde baai van Palud, 8 kilometer ten zuidwesten van Rovinj, bevindt zich het enige ornithologische park in Istrië. Palud is een natuurlijke depressie in de nabijheid van de zee. Het veranderde destijds geleidelijk in een moeras door de instroom van water uit de omliggende heuvels en plateaus, alsook door aanwezige van bronnen aan de noordelijke kant.
In 1906, toen er sprake was van een Oostenrijks-Hongaarse militaire basis in Barbariga, werd er een 200 meter lang kanaal gegraven van het moeras naar de zee. Dit werd gedaan om het zoutgehalte van het water in het moeras te verhogen, om zo de ontwikkeling van muggenlarven tegen te gaan. Deze muggen waren de mogelijke dragers van het malaria virus.
Bij de aaneensluiting van het moeras met de zee, kwamen nieuwe diersoorten naar het gebied zoals de grijze mul en de paling. Deze soorten worden teruggevonden op plaatsen waar zout- en zoetwater zich met elkaar mengen. De oudere mensen uit de streek rond Rovinj herinneren zich nog dat ze andere vissoorten in het moeras hebben gezien. Deze kwamen naar het moeras op zoek naar voedsel. De grote variëteit aan inheemse- en trekvogelsoorten in het gebied is ongetwijfeld het belangrijkste kenmerk van dit unieke moeras.


De Dvije Sestrice Eilanden
De Dvije Sestrice (twee zussen) eilanden zijn broedplaatsen voor meeuwen. Omwille van de aanwezigheid van het steeneiken bos wordt het Gustinja voorgebergte beschouwd als een soort van natuurpark.

Dvigrad
Dvigrad (Dubbel-stad) is een verlaten middeleeuws dorp in het midden van Istrië. Dvigrad is gelegen in Draga, een diep dal, dat zich uitstrekt van Pazin tot aan de zee.
Een weg in de Draga vallei verbond de kust met het binnenland van Istrië. In het begin van de 14de eeuw vochten de patriarchen van Aquileian een hevige strijd uit tegen Venetië dat reeds een aanzienlijke invloed verworven had aan de westkust van Istrië. De bekende adellijke familie Castropola uit Pula geraakte betrokken bij deze strijd en koos de zijde van de Goriciaanse hertogen.
Tijdens zware gevechten tussen Genua en Venetië werd Dvigrad belegerd door de Genuese admiraal Paganin Doria. Hij versloeg Dvigrad in 1345. In het jaar 1383 werd Dvigrad heroverd door de Venetianen. Zij staken de stad in brand, slachtte de bevolking af en namen de relieken van de basiliek van St. Sophia mee naar Sveti Lovrec Pazenatički. Dvigrad kwam echter niet in hun handen terecht. Systematisch vergrootte de Venetianen hun heerschap in Istrië. Ze trachtte de grotere en sterkere steden in Istrië onder hun invloed te brengen, hetzij door beloften, hetzij door geweld.
Dvigrad kwam in 1413 onder de heerschappij van Venetië. De Venetianen kozen een edelman uit de aristocratie van Koper die de stad moest leiden. De stad was verplicht hem een jaarlijkse belasting van 390 liras te betalen. Dvigrad floreerde gedurende de 1ste eeuw onder het Venetiaanse bewind. Daarna werd de regio regelmatig getroffen door de pest, en bijna onophoudelijk door malaria. Dit was de oorzaak van een enorme toename van het aantal doden en een aanzienlijke vermindering van de bevolking van Dvgrad.
Na de Venetiaans-Oostenrijkse oorlog in 1615, onderging Dvigrad een aantal zeer moeilijke jaren. Het werd belegerd door de Uskoks die niet in staat waren de stad te veroveren. Ze wreekte zichzelf door de naburige dorpen te plunderen, verwoesten en plat te branden.
Rond het jaar 1630 was de stad volledig verlaten. Slechts enkele zeer arme gezinnen bleven, terwijl hun stad verder aftakelde. In 1650 bezocht bisschop Tommasini Dvigrad en vondt er slechts 3 families terug. Toen de kerk St. Sophia in 1714 verlaten werd, onderging Digrad zijn lot. De muren van de huizen verbrokkelden, de stadsmuren stortte in en de bron was vervuild. Tot op vandaag veranderde er niets meer aan de stad.







Main Menu

Huur een wagen

Accommodaties

Accommodatie zoeken

Login Form