donderdag 23 nov 2017
Afdrukken
PDF
 

Kastela Riviera

Kastela is een kuststad in centraal Dalmatië die is gelegen tussen de grootste kuststad Split en het romantische Trogir. Naast Kastela ligt Solin. Deze stad was vroeger gekend als Salonae en het was de hoofdstad van de Romeinse provincie Dalmatia en de geboorteplaats van de Romeinse keizer Diocletianus. Deze keizer bouwde nabij de stad een versterkt paleis, waar hij, nadat hij in 305 aftrad, leefde van 305 tot 313 n Chr.
Salonae werd in de 6de eeuw door de Avaren geplunderd. De vluchtelingen van de stad trokken naar het versterkte paleis van Diocletianus. Hierdoor ontstond de versterkte stad Spalatum (Split). De resten van het oude Solin zijn hier nog steeds te bewonderen.
Kastela is afgeleid van het Latijnse woord castellum en betekend paleis of kasteel. Kastela is een agglomeratie van zeven kleine vissersdorpjes De namen van deze dorpjes worden voorafgegaan door het woord Kaštel. De gehele stad strekt zich uit over een afstand van 20 km langsheen de bijna volledig door land omringde baai Kaštelanski Zaljev. Boven Kastela bevindt zich het Kozjak gebergte (779 m), en meer zuidelijk het Mosor gebergte (1339 m). Er leven meer dan 33.000 inwoners in Kastela.
Kastela is zeer goed bereikbaar. Via Split en Trogir kan men de autosnelweg A1 bereiken, de luchthaven van Split is gelegen in Kastela en in Split is bereikbaar via verschillende grote ferries.
De verschillende dorpjes zijn:

GESCHIEDENIS

In het Kozjak gebergte vinden we sporen terug uit alle periodes van het verleden. Hier vindt men gefortificeerde bergtoppen, schuilplaatsen uit de prehistorische tijd, graven en beschermingsmuren.
In de Romeinse tijd behoorde Kastela toe aan Ager Salonitanus (het grondgebied van Salona). Dit gebied kenmerkte zich door het voorkomen van vele “villae rusticate” (agrarische Romeinse villa’s). Op de vruchtbare velden werden Mediteraanse gewassen verbouwd zoals olijven, druiven en citrusvruchten.
In de late oudheid werd deze regio verwoest net zoals andere delen van het Romeinse rijk. De inwoners leden grote verliezen of ze trachtten zichzelf te beschermen in gefortificeerde villae rusticae.
Een nieuwe periode in de geschiedenis kondigde zich aan toen de Slaven zich koloniseerde in de 7de eeuw waardoor de Kroatische staat ontstond. Het heerschappij gebeurde vanuit Bijaci op de hellingen boven Kastela. De Kroatische Prinsen aanvaardde het christendom en publiceerden hun Koninklijke documenten die bevestigden dat zij de heersers waren van deze regio. De Slavische kolonisten begonnen in de vroege middeleeuwen huizen te bouwen op de hellingen van het Kozjak gebergte. De parochiekerken van deze nederzettingen zijn bewaard gebleven.
In 1420 kwam deze regio onder het bewind van Venetië. 50 Jaar later dook er echter een ander gevaar op. Het Ottomaanse rijk verwoeste al verworvenheden van de west Europese beschaving. Door de Turkse veroveringen verlieten de bewoners hun nederzettingen op Kozjak en vestigden zich rondom gefortificeede citadels die gebouwd waren op de rotsen van de baai van Kastela. Deze nieuwe nederzettingen waren gefortificeerd en omgeven door grachten gevuld met zeewater. Ophaalbruggen verbonden het vasteland met deze sterke stenen complexen. Deze complexen waren langs de zeezijde gebouwd als zomerresidentiesmet grote balkonnen en ramen. Het interieur was ingericht met kostbaar meubilair, schilderijen en bibliotheken. Anderzijds waren deze citadels aan landzijde kleine forten, met grachten, torens en ophaalbruggen.
Langsheen deze 20 citadels vormde zich 7 nederzettingen: Kastel Sucurac, Kastel Gomilica, Kastel Kambelovac, Kastel Luksic, Kastel Stari, Kastel Novi en Kastel Stafilic.
In de 17de eeuw trokken de Ottomanen zich terug uit de regio waardoor de bewoners verder in vrede konden leven. De verdere geschiedenis verliep gelijkaardig met die van de rest van Dalmatië en Kroatië.

KASTEL STAFILIC

De vestiging die vandaag beter gekend is onder de benaming Rotonda toren, is gebouwd in 1508 door Stjepan Stafileo op een rots in de zee. De toren was gebouwd om zich beter te kunnen beschermen tegen aanvallen van de Turken. Hij had een tros druiven gegraveerd in zijn zegel. Naast de vestiging was een versterkt dorp gebouwd. Dit dorp was omgeven door een gracht met een ophaalbrug. Hier stonden 2 beschermingstorens, waarvan 1 nog steeds intact is. Hier vestigden zich vooral mensen uit de omgeving van Bijaci.

KASTEL NOVI

Pavao-Antun Cipiko, een adelman uit Trogir, bouwde in 1512 een versterkt zomerpaleis met schuin aflopende muren. Naast het paleis lag een nederzetting voor de landbouwers van de dorpen uit Kozjak. Het paleis heeft het uitzicht van een kasteel maar de gedecoreerde balkonnetjes en ramen wijzen op de huiselijke functie.

KASTEL STARI

Koriolan Cipiko was afkomstig van een bekende famile uit Trogir. Deze bevelhebber was de eerste die een kasteel bouwde in zee ter bescherming van het land tegen indringers. Hij bouwde een kasteel date een combinatie was van een fort en een paleis. Het was gescheiden van de kust door middel van een kanaal. De naam van het kasteel Brce is afkomstig van de ophaalbrug (brvno) die het kasteel verbond met de kust. Bij het kasteel vestigden zich mensen uit Radun en Svecurje.

KASTEL LUKSIC

De Broers Vitturi waren edelen uit Trogir. Zij bouwden een zeer mooi kasteel in 1564 voor hun familie en ter bescherming van hun landbouwers tegen aanvallen van de Turken in hun dorp Ostrog op de Balovan hoogvlakte. De noordelijke kant met 2 torens was verbonden met een ophaalbrug met het vaste land. De zuidelijke kant heeft een balkon en een nooduitgang naar de zee. Dit kasteel dat lokaal bekend is als Dobrila is verbonden door een tragisch liefdesverhaal met het nabije kasteel Miljenko.

KASTEL KAMBELOVAC

De broers Cambi uit Split bouwden in 1517 een afschrikbarend kasteel op een smalle rots in de zee om zichzelf en de inwoners van de nabije dorpen onder het Kozjak gebergte Lazani en Kruskevik te beschermen. Er waren nog verschillende kleinere vestigingen. Het best bewaarde is het kasteel met een cilinderachtige vorm waardoor het makkelijker te beschermen was. In the omgeving staat ere en bewaarde dorpspoort.

KASTEL GOMILICA

In 1529 bouwde de Benedictijnse zusters een kasteel op een zeerif en noemde het Gomilica. De ingang van het kasteel werd beschermd door een toren die opgetrokken was boven een stenen brug. Bij de ingang lag er een houten ophaalbrug. Bij het kasteel vestigden zich de bewoners van Gornje en Donje Kozice nadat de Turken hun dorpen hadden verwoest. Het is mogelijk dat de zusters de 7 eeuwen oude Mendunac eik plantte bij de kerk van Sveti Kuzma en Damjan. Het is één van de oudste kerken in Kastela.

KASTEL SUCURAC

De eerste toren, ter bescherming van de kust, werd in 1392 gebouwd door de aartsbisschop Andrija Gualdo op een stenen heuvelkant in het huidige kasteel van Sucurac.
Met enkele opeenvolgende aanpassingen werd het kasteel verder uitgebreid. Een grote wijziging gebeurde toen aardsbisschop Bartul Averaldo in 1488 een zomer paleis bouwde naast het al bestaande kasteel. Het zomer paleis verschilt wezenlijk van het kasteel met zijn sterke beschermingsmuren. Het heeft het uitzicht van een paleis en is versiert met uitgesproken gotische elementen.

HET TRAGISCHE LIEFDESVERHAAL VAN MILJENKO & DOBRILA.

IIn de 2de helft van de 17de eeuw had de nobele familie Vitturi in Kastel Luksic een dochter die Dobrila noemde en de nobele familie Rosani had een zoon genaamd Miljenko. Deze 2 jongelingen werden verliefd op elkaar. Zij konden elkaar alleen maar ontmoeten in de grootste anonimiteit omwille van de vijandschap tussen beide families. Op het moment dat de ouders lucht kregen van deze ontmoetingen plaatsten ze Dobrilla onder strikt toezicht en werd Miljenko naar Venetië gestuurd. Uit rancune regelde Dobrilas vader een huwelijk met een oudere edelman uit Trogir. Miljenko kreeg dit te horen en keerde terug op de dag van het huwelijk. Op het meest plechtige moment van het huwelijk verhinderde hij dat het huwelijk kon doorgaan. Om haar te straffen stuurde Dobrilas vader haar in het klooster van Trogir. Miljenko trachtte dit te verhinderen met zijn zwaard. De rechtbank verbande Miljenko daarop naar het klooster op het kleine eiland Visovac. Via de verpleegster van Dobrilla stuurde hij haar een bericht dat zij het klooster moest ontvluchtten wat zij ook deed. Nadat het nieuws de ouders bereikte verzoende de ouders zich met hun liefde en stuurde een boodschapper naar Visovac dat de geliefden konden terugkeren naar Kastel Luksic voor een plechtig huwelijk. De geliefden luisterden en keerden terug maar in augustus 1960, na het huwelijk en na het feest, vermoordde Dobrillas vader Miljenko uit haat en wraak op de ophaalbrug voor zijn kasteel. Door het grote verdriet van Dobrilla geraakte zij buiten haar zinnen. Ze werd ziek en stierf. Haar laatste wens was haar te begraven in hetzelfde graf van Miljenko. Vandaag kan men nog steeds het opschrift op het graf lezen: “Rust voor de geliefden”.
Dit waar gebeurde verhaal inspireerde tot het maken van een gedicht, een toneel en een opera.

Main Menu

Huur een wagen

Accommodaties

Accommodatie zoeken

Login Form